گوهر یکدانه من:
نویسنده : مامان لی لی - ساعت ٤:۳٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۸
 

پویان من در این تاریخ دو سال و یک ماه و سه روزه است.

اینروزها فرصت کمی برای سر زدن به اینجا دارم خونه تکونی رو هم هنوز شروع نکردم و با وجود یه پسر کوچولوی وروجک که چند وقتیه دوباره سرکشی به کابینتها و جابجا کردن ظرفها جزو تفریحات روزانه اش شده نمی دونم اصلا شروع کردن خونه تکونی کار درستیه یا نه؟اما  همزمان با افزایش روز به روز شیطنت ها یک روند صعودی شیرین زبونی هم داریم که حسابی لحظه هامونو قشنگ و دوست داشتنی می کنه...

البته درسته که گاهی کلاهمون تو هم می ره ...درسته که خونه مون  بیشتر از چند دقیقه مرتب نمی مونه ...درسته که گاهی از شدت به هم ریختگی خونه موقع راه رفتن دائما پاهامون با وسیله های مختلف برخورد می کنه... درسته که ظرفهای تو کابینتها و کشوها هیچ وقت سر جای خودش نیست...درسته که تشکهای مبلها روی زمین پخش می شن و وسیله ای برای بپر بپر پسر کوچولومونه... درسته که گه گاهی دیوارهامون کاغذ نقاشی پسر نقاشمونه... درسته که گاهی همه وسایل بازی پویان وسط پذیراییه... درسته که تا ظرف آبی پیدا می کنه شروع می کنه به آب پاشی هر جا که دوست داره... درسته که وضعیت غذا خوردنش بغرنجه درسته که هنوز ساعت های زیادی رو صرف خوابوندنش می کنم ...

اما وقتی صبح صدای پسرک رو می شنوم که می گه:دوستت دارم نمی خوای بیدار شی!... وقتی دستشو حلقه می کنه دور گردنم و یه بوس شکلاتی می ذاره رو صورتم ! ...وقتی تکیه کلومش شده ای بابا! و خیلی نمکین تو موقعیت های مناسب ازش استفاده می کنه ... وقتی خدا رو شکر اینهمه باهوشه که دائما با کارهاش باعث حیرتمون می شه... وقتی صحبت کردنش با تلفن در حد یه بچه چهار پنج ساله ست ...وقتی صدای هرکسو بعد از فقط یکبارشنیدن از پشت تلفن تشخیص می ده ... وقتی انقدر شبیه سازیش عالیه که حتی وقتی داره نون یا بیسکوییت می خوره یه نگاهی بهش می اندازه و بیسکوییت یا نون گاز زده رو به چیزی تشبیه می کنه که وقتی نگاه می کنیم درست شبیه اونه... وقتی انقدر موقع لگو سازی خلاقیت داره... وقتی تمام اجزای چپ و راست بدنش رو درست تشخیص می ده... وقتی حداقل دوازده رنگ رو به خوبی می شناسه ...وقتی هروقت می خواد راجع به خودش صحبت کنه خودشو پویان جون صدا می کنه یا وقتی می خواد تذکری راجع به خودش بده از لفظ بچه برای خودش استفاده می کنه... وقتی اونقدر حس استقلال داره که دوست داره همه کارهاشو خودش بدون دخالت ما انجام بده ...وقتی انقدر مهربونه... وقتی انقدر شیرین زبونه... وقتی انقدر دوست داشتنیه... چه اهمیتی داره یه خونه به هم ریخته و نتکونده واقعاچه اهمیتی داره؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!

این فیلم مربوط به سه چهار روز بعد از تولد پویانه که هنوز تو جو تولد بود و داره رقص بادکنکچشمک می کنه:


Photo Sharing - Video Sharing - Photo Printing

یک نکته هم در مورد پست قبل بگم قبل از اون از همه دوستانی که نظرات ارزشمندشونو گفتن تشکر می کنم:

قضیه اینه که از خوب روزگارخوشبختانه پویان همونقدر که راحت به چیزی وابسته می شه تقریبا همونقدر هم راحت می تونه وابستگیشو از دست بده البته بجز مورد شیر گرفتن که خیلی اذیت شدیم در مورد تلویزیون هم تنها برنامه ای که می بینه  همین برنامه رنگین کمونه به خاطر کارتونهایی که میذاره و پویان دوست داره مثل:اتوبوسهای شلوغ و پنگوئن پرورو و پوکویو و بره ناقلا و به خصوص باب معمار که برنامه محبوب پویانه و خوشبختانه موارد بد آموزشی نداره منظور من از پست قبل رد کامل برنامه رنگین کمون نبود چون به نظرم تنها برنامه کودکی که تا حدودی قابلیت اینو داره که بچه نگاه کنه همین برنامه است البته برنامه های دهه بهمن فوق العاده بد بود و گاهی پیش میاد که برنامه هاشون با سلیقه من جور در نمیاد ولی نظر شخصی خودم در حال حاضر اینه که اگه همین برنامه رنگین کمون با نظارت دیده بشه و یک ساعت بیشتر هم نباشه و برنامه های مناسبتها هم حذف بشه مشکل خاصی ندارهمتفکر

اما در مورد برنامه های دیگه برنامه جدید عموپورنگ به نظرم پر از بدآموزیه عصر بخیر بچه ها شبکه دو افتضاحه و اصلا ارزش بحث کردن نداره برنامه خاله شادونه رو چون زیاد ندیدم نمی تونم نظری راجع بهش بدم و برنامه فیتیله ایها با توجه به چند قسمتی که دیدم و با کمی اغماض با توجه به جو شادش برنامه نسبتا خوبیه که البته این یکی رو معمولا فرصتی پیش نمیاد پویان ببینه...خلاصه کلام اینکه تو انتخاب برنامه خیلی باید دقت کرد ولی راستش هنوز به مرحله ای نرسیدم که به حذف کامل برنامه کودک (که در مورد پویان منحصر به دیدن کارتونهای رنگین کمونه )فکر کنم شاید اگر کارتونهایی رو که اسم بردم و پویان دوست داره دیگه پخش نشه من هم به این مرحله برسم...توی پرانتز اینو هم داشته باشید که به غیر از رنگین کمان بقیه برنامه های کودک رو از هشت ماه پیش به این طرف حتی یک بار هم ندیدم و تمام نظراتم مربوط به برنامه های هشت ماه گذشته است هر چند فکر نمی کنم تا حالا فرقی کرده باشن...

در نهایت این سوال دائما ذهنمو قلقلک می ده که چرا انسانیت اینقدر جایگاه کمی تو جامعه ما داره ؟و چرا اینقدر بی ارزشه؟

این فایل صوتی هم برای اینکه روحیه تون عوض بشهچشمکبا این توضیح که اگه به پویان بگیم شعر بخونه نمی خونه و یا وقتی تو حال خودش در حال شعر خوندنه اگه بفهمه داریم ازش فیلم می گیریم دیگه شعر نمی خونه اینجا پویان در حال کشیدن نقاشی برای خودش شعر می خوند که صداشو به طور نامحسوسنیشخندبا موبایل ضبط کردم:

با پسرم: عزیزم اینروزها این تویی که راز شاد زیستن را به ما می آموزی:

                                                اگر می خواهید شاد باشید , شاد باشید...

پ.ن:از اونجایی که اولین باره اینجا فیلم و فایل صوتی گذاشتم لطفا در صورتی که فایلها باز نشد برام کامنت بذارید تا ببینم مشکل چیه؟در حال حاضر که فایلها برای خودم با فایرفاکس باز می شه البته با اکسپلورر امتحان نکردم.


 
comment نظرات ()
 
 
 



 

 امکانات جانبی